WoW- Draaien

In die tijd draaide alles om die achternaam.

Moeders echtgenoot was overleden. Ze bleef achter met de kinderen. Pa_en_ma_1932

Daarna kreeg ze een nieuwe liefde en raakte zwanger. Door omstandigheden konden ze niet trouwen. Ze piekerde. Hoe moest dat nu met het kind in haar schoot? Een buitenechtelijk geboren kind had geen recht op vaders naam. Ze dacht: ach, het wordt ook zo wel groot. Dus kreeg het kind na de geboorte moeders naam. Niet lang daarna raakte de verloving uit.

Moeder_met_adrie_en_ria_en_hans1932 Maar het kind werd ouder en leerde lezen en schrijven. Ze zette de letters neer en draaide de woorden en namen door elkaar. Welke naam hadden ze nu?  Moeder was hulp in de huishouding, overal stond een andere naam op de deur en bovendien had zij het nog vaak over haar overleden echtgenoot en haar verloofde. Het voelde alsof er twee vaders waren.

Kinderen gingen vragen: hoe heet je, waar is je papa?. Dan draaide ze wat: nee dit is mijn naam en die van mijn mama.

Toen was ze oud genoeg om het verhaal te horen. Moeder vertelde hoe de vork in de steel zat. Het kind begreep niet waarom de naam zo belangrijk was. Maar de mensen er omheen wilden weten hoe het zat.

Elke keer wanneer ze haar naam moest opschrijven draaiden de letters door elkaar. Hoe was het ook weer? Doordat haar zusters trouwden viel het verschil vaak niet op. Ze kregen immers de naam van hun echtgenoot. Ikanmas_met_moeder_in1944

Maar háár gemis bleef en zou altijd blijven.

Advertenties

11 reacties

  1. Hee Ikan, een mooie log en prachtig bijpassende foto’s. Het is duidelijk dat je hier een stil verdriet beschrijft. Je gevoel spat van het scherm af. Mooi dat je ons laat meelezen.

  2. lieve Plato
    soms roepen woorden je zo maar wakker en komen er herineringen boven .Die je moeilijk kon delen om dat je nog te jong was en niet wist hoe de wereld in elkaar zat maar de pijn om het gemis blijft, het was een goede Moeder en en goede Vader .jammer dat de wereld het huwelijk toen niet toe stond !

  3. In dat opzicht is de wereld tegenwoordig gelukkig toleranter Ikan-mas. Het maakt het voor jou niet makkelijker, maar wel voor de toekomstige generaties.

  4. een mooi gevoelig logje, als ik zo vrij mag zijn zou ik je graag de volgende woorden willen geven, geschreven door Neeltje Maria Min

    mijn moeder is mijn naam vergeten,
    mijn kind weet nog niet hoe ik heet.
    hoe moet ik mij geborgen weten?

    noem mij, bevestig mijn bestaan,
    laat mijn naam zijn als een keten.
    noem mij, noem mij, spreek mij aan,
    o, noem mij bij mijn diepste naam,

    voor wie ik liefheb wil ik heten

  5. Ja gelukkig zijn de tijden veranderd want ik heb ook zo’n buitenechtelijk kind met mijn meisjesnaam. Ik geloof dat zij nergens mee zit en de rest van de wereld ook niet.

  6. Mooi Ikan-Mas. Hard was het toen…

  7. Met dat zoeken naar de eigen identiteit worden vele tv programma’s gevuld. Voor degene die de vraag stelt een simpele, gewoon wat interesse (nieuwsgierigheid zo je wilt). Maar voor mensen in een dergelijke situatie helemaal niet zo simpel als de vragensteller misschien aanneemt.

  8. Je schrijft heel mooi ,ik heb dit niet mee gemaakt maar lees het verdriet in je verhaal.En het leven was vroeger veel harder dan nu …..

  9. In dit geval was die ouwe tijd niet zo goed.

    Onze gehuwde buren hebben hun zoon de achternaam van de moeder gegeven. Hoe raar kan het lopen.

  10. Mooi geschreven, Ikan…

  11. Mooi hoor. En gek he, dat je ook in dit geval niet weet wat je hebt totdat iemand je laat zien dat je ook kunt moeten missen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s